vrijdag 14 maart 2014

Schrijfdagboek Milko’s bio: het eerste contact (1)

Hij vindt Groningen veranderd. Veel van wat er was toen Milko Djurovski (1963) in de Martinistad voetbalde, is verdwenen. Dat verbaast hem. Maar het is twintig jaar geleden dat de Macedoniër in de Martinistad speelde, uitgezonderd een wedstrijd met oud-FC Groningen, twaalf jaar terug. Met zijn twee vrienden, waaronder Toni Bozgo, bondscoach van Slovenië onder 16, heeft de Rookmagiër op zondag 9 maart 2014 koffie gedronken in het centrum, alvorens aan te bellen bij Zora.

Zora Duvnjak komt uit Belgrado, woont in Groningen en is mijn link naar Milko. Ik had haar eind vorig jaar benaderd, wetende dat ze Lupko Ellen heeft geholpen met Nachtengel, zijn laatste thriller, die deels in Joegoslavië speelt. Na een kopje koffie in het Feithhuis, op een vrijdagmiddag, was ze meteen enthousiast. Ze zocht contact via Facebook, via een Macedonisch talent dat bij haar inwoont, kreeg zijn telefoonnummer en al in het eerste weekend belde ze hem. Over daadkracht gesproken.

Milko is cool, zei Zora. Zo gewoon, zo relaxed. Niks te vedette, niks te kapsones. Hij vindt het leuk dat er een boek over hem verschijnt en zal alle medewerking verlenen. Cool, zeg ik haar na. Het zal het eerste woord worden van de biografie, dat weet ik nu al.

Zora blijft contact met hem houden, we vatten het plan op om in de krokusvakantie naar Belgrado te gaan, voor een kennismaking, maar ineens laat Milko weten naar Groningen te komen. In eerste instantie voor de wedstrijd tegen SC Cambuur, maar het wordt FC Groningen – Feyenoord. Ik regel kaarten, licht de afdeling communicatie in en Milko maakt op Facebook melding van het aanstaande bezoek. Het is dan woensdag 26 februari.

Het nieuws dat ik een boek over Milko Djurovski ga schrijven doet snel de ronde. Ik licht Wim Masker in, mijn collega bij de Gezinsbode. Dan kan hij het als eerste hebben. Veel reacties op Facebook en Twitter. Het bevestigt mijn vermoeden dat de Rookmagiër, zoals hij wordt aangeduid, nog immens populair is. Tussen 1990 en 1994 speelde hij 80 officiële wedstrijden en maakte 31 doelpunten. Met hem in de gelederen beleefde FC Groningen in 1990/1991 het beste seizoen uit de historie en behaalde een derde plek.

Want los van dat het een fenomeen is, was het gewoon een erg goede voetballer, die voorheen furore maakte bij Rode Ster Belgrado en Partizan Belgrado en met Joegoslavië in 1984 Olympisch kampioen werd.

Met zijn twee vrienden onderneemt Milko het voorbije weekeinde een Tour de Force, ze vertrekken zaterdagochtend om vijf uur uit Slovenië, zijn om zes uur in Heerenveen, zien de wedstrijd tegen PEC Zwolle, gaan op de foto met Marco van Basten, zijn om middernacht in het hotel, de volgende dag er vroeg uit om door Groningen te toeren, alvorens ze naar de Euroborg gaan, interviews, op de foto met Jan en alleman, ontvangst bij de FC, geëerd door de supporters, de wedstrijd tegen Feyenoord zien, op de foto met Ronald Koeman, meer interviews, oude bekenden zien, waaronder Henk Veldmate, Marcel van Buuren en Jan Veenhof, daarna het supportershome in, voor een ontroerend ontvangst en meteen na het duel in de auto voor de terugreis naar Slovenië. In de parkeergarage krijgen Zora en ik FC Groningen-gastvrouw Wietske en ik nog een flesje wijn.

‘De beste Sloveense wijn’, zegt Milko. Ook is er een voor Hans Nijland.

Ze belden om elf uur die ochtend aan bij Zora. Een bijzonder moment. Een held van vroeger zo dichtbij. Zo ineens. Ik kende hem eigenlijk alleen van televisie. Maar de sfeer was meteen ontspannen. Milko en zijn vrienden praatten honderuit. De gastvrouw kwam amper aan vertalen toe. Telkens als ze mij iets wilde uitleggen, kletsten Milko of Toni er doorheen. Hij begon over het roken, ja, dat Rookmagiër. Hoe kwam iedereen erop?

Zora vroeg of ze koffie wilden. Ja, maar daar moet een sigaret bij. Mochten ze roken in huis? Nee. Op het balkon wel. Dus op het balkon. Hij zal die dag de een na de ander opsteken. Ik heb hem niks zien eten. Ik vroeg of het klopte dat ie op moonboots trainde. Nee. Wel eens met moonboots gevoetbald? Gaat dus niet. Ook de panty’s kwamen ter sprake. Dat mensen hem vooral daarvan herinnerden. Terwijl hij volgens eigen zeggen zijn beste tijd als voetballer in de Martinistad beleefde. Maar wist hij dan, vroeg ik, dat na zijn komst overal op de amateurvelden ineens jongemannen met maillots en handschoenen liepen? En dat in Oost-Groningen, waar mannen doorgaans geen panty’s dragen?

Ik heb een paar van mijn boeken meegenomen. Hij ziet De dronken rechtsbuiten en vraagt wat die titel betekent. Zora vertaalt. Hij drinkt al twintig jaar niet meer, zegt ie. Van de een op de andere dag gestopt. Hij bladert door Appie Alberts, Doctor in de rock-‘n’roll. Ik zeg hem dat zijn boek er ongeveer zo uit zal zien, qua formaat. Misschien iets meer pagina’s. Met foto’s. Veel foto’s. Ik wil zijn verhaal vertellen, van de voetballer, van de mens, zijn jeugd, wat ie voor en na FC Groningen heeft gedaan, als trainer, zijn voetbalvisie en zijn carrière als zanger. Tegenwoordig zit Milko in de showbizz. Volgens hem moet het 40 procent over zijn tijd voor FC Groningen gaan en zestig procent over FC Groningen. Eerlijk gezegd denk ik andersom, want ik ben vooral nieuwsgierig naar zijn leven daarvoor. Hoe hij met zijn broer Bosko als twaalfjarige van Zilce naar Belgrado verhuisde, zijn tijd bij Rode Ster, de overstap naar Partizan, te vergelijken met een overstap van Barcelona naar Real Madrid. Hij vraagt of ik al een titel heb. Nee. Misschien gewoon Milko.

Eerlijk gezegd heb ik me verbaasd dat Djurovski speciaal voor mij naar Groningen kwam. Goed, ik maak een boek over hem, maar dan nog. Gaandeweg het bezoek bekruipt mij een gedachte. Zoals Milko er uit ziet, tot in de puntjes verzorgd, onzeker over hoe hij ontvangen zal worden en als een analyticus kijkend naar de wedstrijd. Er is nog een reden en dat spreekt hij ook uit: het is ooit zijn droom om trainer van FC Groningen te worden. Want zoals wij warme herinneringen aan Milko hebben, zo heeft Milko warme herinneringen aan ons. Groningen was zijn tweede thuis.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen